fbpx

Een Onverwachte Sessie

castel-arnaudBegin augustus, ik ben bezig met een zonnige sessie op mijn water met onmetelijke dieptes. Mijn vismakker Yohan en ik hebben al enkele mooie donkere schubs ons net in laten glijden. Het was gepland om er een week te vissen in september om enkele biggen uit de dieptes te sleuren. Rustig vissen, of dat dachten we… Het was niet echt rustig aan de waterkant. De stad die naast het water ligt stuurt veel van zijn werkloze bevolking. Niet echt de meest snuggere doch zeer vriendelijke mensen. Gezien ik voor mijn job dagelijks in contact ben met veel mensen gebruik ik het vissen om mijn hoofd met al zijn fantasierijke gedachten eens goed leeg te maken. De karpers zijn mijn laxeermiddel. Het zou dus onmogelijk zijn om in alle rust een week te vissen. De onverwachte wending brengt een voordeel met zich mee, ik kan terug een bezoekje brengen aan de leuke afgraving die ik in de maand mei bevist heb. Het 16ha meertje met zijn lange schuwe schubs.

Een maand later is het zover, twee peages en enkele liters super 95 verder zitten we aan de waterkant. We verliezen niet veel tijd, de hengels liggen snel in het sop. Doordat ik het water al ken is het vinden van stekken kinderspel. We gaan voornamelijk op zoek naar grindplekken, liefst zo klein mogelijk en vaak dicht in de kant.

castel-arnaud-2

De Fransen zien deze nogal eens over het hoofd en gooien graag zonder peilen of denken recht voor hen, zo ver mogelijk. Daarna zeuren dat ze niet goed vangen, maar je hoort mij niet klagen. Wij vangen onze vis wel. Per hengel gaat er anderhalve kilogram Fish and Spice boillies in van Foggy Baits. Nog een voordeel ten opzichte van de Fransen.  Ze durven niet door te voeren met hun volgestouwde karperknikkers met conserveermiddel aan 10 euro de kg. Maar je hoort mij niet klagen.

arnaud-castel-1

Na het inleggen van onze 4 hengels, kan de rust beginnen. Les vacances commencent! En rusten doe we beter overdag, de runs komen meestal ’s nachts. Biiiiipppp, nog geen uur later en totaal onverwacht komt een spiegeltje al eens piepen. Leuk begin van de sessie. De cola staat al klaar samen met een lekkere barbecue. Met een volle maag kruipen we de slaapzak in…ik dommel in en lig al snel te dromen, de twee dagen ervoor ben ik gaan racen op het circuit Nurburgring en ik was zeer vermoeid.

castel-arnaud-3

De rust is van korte duur wanneer een mooie spiegel gevangen op een kleine grindplaat op 15 meter uit de kant aan de hengel sleurt. Een prachtige puntgave spiegel gaat de bewaarzak in. De foto’s zijn voor de volgende morgen met het licht van de opkomende zon.

castel-arnaud-4

De volgende dagen blijkt dat onze runs op stekken vandaan komen waar we vorige sessies minder goed op vingen. Langs de kant van het riet en op een grindplek op 125 meter afstand die we de vorige keren niet ontdekt hadden. Op de andere 2 hengels sterk links van de stek zitten de steuren zich goed te doen aan onze boillies, karper lijkt er niet te zitten. Raar want ’s nachts horen we ze springen. Later in de week blijkt dat we echt niets aan de steur kunnen doen, zelfs met heel weinig te voeren. Gelukkig is de vis aanwezig op de andere twee hengels. Daar loopt het goed. Als rig gebruiken we zwaar inline lood, zo hopen we de moeilijkere vissen te klissen die normale loodgewichten gewend zijn en kunnen uitspuwen. Dit lijkt goed te werken en we vangen mooie spiegels.

castel-arnaud-5

De schubben waar we voor kwamen tonen zich niet echt. We laten er geen traan om, het is genieten van de vakantie, we maken lekker eten, ik ben in goed gezelschap en we leren toffe Fransen kennen op het water. Ook de zon is van de partij … tot de laatste nacht. Regen en onweer komt eraan en om het plaatje helemaal af te maken komt er een beetje verder op het water een Fransman af met zijn hele nest kinderen inclusief vergeelde caravan met voortent. Een stroomgroep zorgt voor ongewenste geluiden aan de waterkant. Gezien Fransen graag aan de voorkant vissen, vaart hij zijn lijnen 220 meter uit, terwijl de karpers voor zijn voeten zwemmen. Wanneer hij ons ziet uitvaren komt er een gevloek los, mijnheer vond dat we te dicht bij hem visten, wij varen slechts uit  op 100 meter. Een grote bek tot dat hij ons krom ziet staan met onze hengel en hij in de stilte vertoeft….Wat kan het leven toch mooi zijn.

La fin! The end!

(voor een impressie van het water klik je hier http://www.youtube.com/watch?v=-CMIeWZ2aP0 )

 

Arnaud Castel

 

 

 

 

Facebook Comments

Share this article

Comments are closed.