fbpx

Diepe Wateren, Diepe Gronden

Een nieuw water, een nieuwe aanpak, nieuwe vragen die om een oplossing vragen. We hebben iets om naar uit te kijken, een nieuwe uitdaging staat voor de deur. We ervaren onze sport met nieuwe energie. Zal ervaring helpen of zijn er toch elementen die ervoor zullen zorgen dat we even met de handen in het haar zullen zitten? Hopelijk alle twee! De droom om eens een water te bevissen waarvan we zeggen: “Man, moest ik daar ooit mogen vissen, dat zou toch super zijn!” Een droom die sneller dan gedacht wel eens werkelijkheid kon worden…

 

November 2012, er staat een dagsessie gepland met één van mijn twee vaste visvrienden Yohan. We bevissen een oude rivierarm vol charme. De ochtend verloopt stil en kalm. Geen vis op het appel. Zoals steeds praten we over van alles en nog wat, ook waters die we graag eens een bezoekje zouden brengen. Yohan vertelt me over een water die een kennis van hem bevist. Een meer ingedeeld in twee stukken door een dam. Een water waar de vissen niet van het ene naar het andere deel kunnen zwemmen. “Leuk” dacht ik bij mezelf. Het werd pas heel interessant toen hij vertelde dat het water enorm diep was. Het diepste punt zit er op maar liefst 36 meter, het water zelf ligt 20 meter dieper dan de grond er rond. Het betreft een oude afgraving waar een speciaal soort steen werd ontgonnen en met verloop van tijd gevuld werd met water en nu als natuurdomein fungeert. Een water waarvan het landschap en de pracht met zeer weinig te vergelijken valt. “Weet je wat, het bijt toch niet, laten we gaan kijken naar dat water!”, zei ik tegen mijn vismakker. Een kwartier later waren we opgeruimd en op weg voor een ritje van een uur. De onverwachte dingen zijn altijd het leukst.

Aangekomen aan het water had ik eerst wat mijn twijfels, we reden langs een aangelegen pad met speeltuin en op het einde een parking. Als eerste zicht zag ik een klein strand, niet meteen aantrekkelijk. Toen we wat verder liepen veranderde mijn eerste indruk onmiddellijk, het was een langgerekt water met hoge kliffen, midden in een bos met bomen die boven het water torenen. Zoiets had ik nog nooit gezien en zeker niet zo dicht bij huis, er kwam dat leuke Frankrijk vakantiegevoel naar boven. We wandelden over de dam en keken in het heldere water, dit zag er heel interessant uit om te bevissen. Het kleine deel van het water is zo’n een 2-3 hectare groot, het grote deel zo’n 10 hectare groot. Na het babbelen met de locals die ons informeerden rond de dieptes en het bestand hadden we er echt zin in. We werden voorgesteld aan de voorzitter van de club en het eerste contact verliep goed. Wat een leuk water! Het zou tof zijn om hier te mogen vissen…

DSC_0064

Een kleine maand later krijg ik een bericht op Facebook. De kennis van Yohan heeft gebabbeld met de voorzitter waardoor we uitgenodigd waren op de jaarlijkse reünie. Dit jaar zou er voor de eerste maal een limiet komen op het aantal karpervissers, namelijk een maximum van 13. We reden met een onzeker gevoel naar het clublokaal, zouden we een vergunning krijgen? Eenmaal aangekomen werden we goed verwelkomd en stelde de voorzitter ons voor aan de rest van de vissers. Onze vergunningen waren een feit! Nummer 12 voor Yohan en nummer 13 voor mij! Het ontdekken van het nieuwe water met zijn uitzonderlijke dieptes kon beginnen…

Een eerste ontdekking

Eind april was het zover, de eerste sessie op het nieuwe water. Na mijn werk kon ik niet snel genoeg de auto in om te vertrekken richting het prachtmeer. Een uur later, bij het aankomen, werd ik verwelkomd door Yohan, hij was eerder die dag al vertrokken en had zijn hengels al in. Omdat het onze eerste sessie is hebben we besloten het kleine water te bevissen, deze is iets makkelijker. Het water warmt heel traag op door de dieptes en dit leek ons een betere keuze, de kans op een vis is er groter. “Het is ongelooflijk die dieptes!” vertelt hij me. De kliffen lopen ver door onder water en bijna loodrecht. Je moet goed zoeken met de zodiac in de kanten naar platte stukken. Deze zijn vaak niet groter dan een vierkante meter of twee. Als je dan een halve meter er te ver van ligt, ligt je rig soms 20 meter dieper! Dit is echt gestoord.

Ik neem plaats aan de dam, daar kan je makkelijker je hengels inleggen. Het komt er op neer dat als je een meter van de dam ligt het een meter diep is, 10 meter van de dam het er 10 meter diep is. Met de zodiac peil ik het stuk uit en plaats men 3 hengels op de ondiepere stukken. Ik voer een mengeling van verschillende soorten pellets, grondvoer en Fish and Spice boillies van Fishing Foggy Baits. Helaas wordt het een blank voor zowel Yohan als ik. Dit kon de pret echter niet drukken. De eerste BBQ van het jaar was een feit, de prachtomgeving alleen al maakte alles goed.
DSC_0093

Twee weken later, de tijd sleept zichzelf voort, de seconden gaan precies twee maal zo traag op het werk. Na lange tijd komt de verlossing, ik kan opnieuw gaan vissen! De bestelwagen is al geladen en heb maar in mijn auto te springen. In een recordtempo sta ik opnieuw aan het kleine water. In mijn vorige aanpak heb ik veel vertrouwen dus plaats ik de hengels op dezelfde stekken, met hetzelfde voer. The waiting game can start! De nacht valt, we eten een frietje, je kent het wel, net dan loopt het af. Liever koud eten en vis, dan warm eten en helemaal niets! Een gierende run met als resultaat een klein karpertje. De eerste vis is er een feit én ik ben niet aan het blanken. Het is de hengel aan de dam die afliep. Ik plaats mijn rig terug op dezelfde plaats en nog geen kwartier later loopt hij opnieuw af. Een klein karpertje, iets groter dan de andere, beland in het net. Het kan al niet meer stuk, de eerste vissen zijn er, de aanpak werkt. De betere vissen volgen later wel. De rest van de nacht en dag blijft het stil. Het grote water lonkt, ik geef het nog even de tijd, de tijd om op te warmen en de vissen uit de dieptes naar boven te laten komen…

Oude schubs

Eind juni ben ik opnieuw onderweg naar de groeve met vismakker Dries. Het water is ondertussen opgewarmd en alle blaadjes hangen al aan de bomen. De vraag is of de vis ondertussen al afgepaaid zal zijn? Door de late start van het mooie weer liggen veel waters overhoop qua paai en het azen van de vissen, mijn water zal daar geen uitzondering op zijn. Bij het aankomen aan het water zie ik dat er niemand anders zit op de beide wateren, wat ben ik een bofkont. Voor de eerste maal stel ik mijn brolly op aan het grote water, yes, 10ha voor mij alleen! Een domper op de feestvreugde is het feit dat ik alles moet opzetten in de regen. Bij het peilen (o ja, ook in de regen) ga ik op zoek met boot naar uitstekende rotsen om de rigs te plaatsen. Al snel vind ik er enkele maar die zijn vaak niet groter dan twee vierkante meter. Als ik mijn lood verkeerd inwerp, of het lood verschuift, dan ligt deze 20 meter dieper tussen de obstakels. Niet echt ideaal (hoewel ik al vis gevangen heb op 18 meter diepte tijdens een Frankrijktrip). Precies vissen is de boodschap. Als voer gebruik ik halve 20mm Fish and Spice boillies van Fishing Foggy Baits in combinatie met wat grondvoer en pellets. Zo ben ik zeker dat het aas niet wegrolt op de steile plateau’s. Na veel gevloek, gezaag en geklaag kan liggen mijn hengels in. 3 aan de overkant op uitstekende rotsen en één op een grote plateau in eigen kant. Deze kon ik niet links laten liggen. Er staat ongeveer een 2 meter water op en loopt dan plots af naar 10-15 meter diepte. Mijn hengel ligt op de rand van de plateau niet ver van verzonken bomen. Met mijn natte onderbroek kan ik me eindelijk gaan zetten in mijn stretcher. Terwijl ik alles doe drogen en een beetje opruim probeert Dries de barbecue aan te leggen. Het warme vlees warmt ons beiden op en vult onze hongerige magen. Toch ben ik niet 100% tevreden over het plaatsen van de rigs, je kent dat gevoel wel… Ik heb me moeten haasten om alle rigs in het water te krijgen voor het donker werd. Met de nodige vragen in mijn hoofd ga ik slapen. Wanneer het eerste licht mij wekt zijn deze jammer genoeg onbeantwoord. De eerste nacht is voorbij en ik ben aan het blanken. Gelukkig heb ik nog een extra 24u tot mijn beschikking om de rigs nu wel proper te plaatsen en het daglicht om dieper in het water te kunnen kijken op zoek naar betere spots. Rond de middag kruip ik opnieuw de boot in en vaar naar de overkant. Ik heb nu een veel beter beeld van de te bevissen plaatsen en kan nu alles beter plaatsen en voeren. Het is ongelofelijk, je ziet je rig liggen in het heldere water samen met al je voer. Een meter verder van de kant de donkere diepte. Dit is eigenlijk wel heel geschift, denk ik bij mezelf. Na een uurtje zoeken en de nodige kilo’s boillies in twee te knippen (ja ik weiger van een cutta te kopen!) heb ik wel het goede gevoel en het vertrouwen.
DSC_0054

Jammer genoeg moet Dries mij verlaten en vis ik de laatste 24 uur alleen. Wanneer hij nog geen uur weg is, krijg ik een zakker op mijn linkse hengel aan de overkant. Doordat er veel wind staat denk ik het lood zich verplaatst moet hebben en de diepte in zakt. Ik neem de hengel op en begin te draaien aan de molen tot ik plots weerstand voel. Dit voelt heel correct aan! De vis maakt het me moeilijk door langs de steile wand in eigen kant te zwemmen, af en toe voel ik de lijn schuren. Ik bid tot de karpergoden en die aanhoren mijn gebeden, plots komt een donkere massa de plateau op gezwommen. Na een korte strijd ligt hij in het net en is het meteen raak, een hoge dertiger. De schub is donker van kleur (door het diepe water) en een echte blok spieren. Ik laat de vis bekomen in de sling terwijl ik alles klaar zet om hem op de gevoelige plaat te leggen. Wat jammer dat Dries net weg is, het ging veel makkelijker zijn voor de foto’s gezien mijn ervaring met de zelfontspanner nog niet echt groot is. Toch lukt het me om een mooie foto te verkrijgen. Ik schuif de donkere schub het heldere water in en al snel zwemt hij richting de diepte. De hengel gaat terug op de richel, deze ligt perfect opnieuw, waarna ik kan bekomen van alle emoties. Ik heb het moeilijk een lach te onderdrukken…het is me gelukt, meteen een mooie vis!

DSC_0017

De nacht valt, ik zit alleen aan het water met een bord noodles. Terwijl de zon onder gaat geniet ik van de prachtige omgeving. De stretcher wordt opgezocht en een film bekeken op de laptop. The Lord of the Rings duurt echt wel te lang, na honderden orks geslacht gezien te hebben door Legolas en kompanen sluit ik de ogen. Slaapwel karpers!

Midden in de nacht loopt de hengel af die in eigen kant op het grote plateau ligt. Ook hier is het weer spannend, de vis gaat onmiddellijk de diepte in en zwemt langs de steile richel naar beneden. Het schuurt, het schuurt! Na een spannende dril krijg ik de vis opnieuw op het plateau en kan ik vlotter drillen met minder druk op de lijn. De vis glijdt in het net, opnieuw een dertiger, man mijn sessie kan niet stuk. Ik stop de donkere schub in de bewaarzak, met de ochtend zijn de foto’s het mooist. De foto’s lukken nu iets vlotter met de zelfontspanner, de vis gaat terug en dit is het einde van mijn sessie. Ik ruim alles op en ga naar huis om de foto’s te bekijken en alle beelden die ik gefilmd heb te monteren tot een leuk filmpje.

Om de video van mijn sessie te bekijken kan je volgende link ingeven op Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=PK5Em-GZHsg of in het zoekveld “Evasion, by Arnaud Castel” ingeven.

Ik keer nog een drietal keer terug naar het water voor weekendsessies. Telkens vang ik nu meer vissen (7 a 8 vissen per weekend), de grotere exemplaren houden zich voorlopig nog verborgen. De vissen zijn echter wel prachtig en donker, zoals ik het graag heb, de runs fenomenaal en wild. We vangen goed in de eigen kant. De eigen kant is nooit bevist door de Fransen. Door dat de zon er volop schijnt zijn er veel algen in het water. Mijn vismakker Yohan heeft in die groene jungle toch een mooie spot gevonden waar er niets groeit. Daar komen veel vissen van, ten koste van de beetmelder... door de snoeiharde runs zijn mijn op dat moment enkele weken oude Fox RX’en al goed ingesneden. Bummer!
DSC_0157

Najaarsoffensief

Eind oktober plan ik nog een korte sessie op het grote water. Ik ben een tijdje niet aan het water geraakt wegens andere sessies die ik gedaan heb.

Tijdens deze sessie vergezelt David Deman me opnieuw als vaste vismakker van dienst. Het is toch super als je al die prachtige vismomenten kan delen met iemand. Bij aankomst aan het water valt er onmiddellijk iets op, het water is enorm helder geworden, dit door het afkoelen van het water. Op zich is het water er sowieso helder maar dit heb ik nog niet gezien. Je ziet makkelijk 5 meter diep, ongelofelijk! Dit zal het vissen er niet makkelijk op maken. Wat later ook zal blijken. De boot wordt opgepompt, de rigs beaast, het voer gemaakt. Alles is klaar om er hopelijk een mooie vis uit te sleuren. De rigs worden op de voordien beviste plaatsen gedropt. Ook een rig in eigen kant mag niet ontbreken. Waar we deze zomer tussen de algen visten is er nu een perfecte steil aflopende bodem zonder vuil. Ik drop mijn rig er ongeveer op 5 meter diepte en voer er enkele in twee gesneden boillies bij en wat grondvoer. Je ziet gewoon alles liggen, dit is geschift!

Het heldere water geeft ons voer voor discussie doorheen de dag. Zullen de karpers de rig zien? Het water voelt ook al heel koud aan, hopelijk komt de vis vanuit de dieptes om op de ondiepe platen te azen. Het heldere water heeft ook zijn voordeel, ik kan veel beter mijn rigs plaatsen erdoor. Ook ontdekte ik enkele nieuwe plateaus die dieper liggen en die ik voordien nooit opgemerkt had. Door een fluo pop-up als snowman te gebruiken kon ik ook heel precies voeren doordat ik alles zeer goed zag. Toch is er een raar gevoel die dag. Het gevoel dat we er zitten met te veel zelfvertrouwen omdat het voordien goed liep. Op enkele springende karpers na helemaal op het einde van het water is het behoorlijk stil. De nacht valt en nog steeds geen biep. Toch maken we ons niet te veel zorgen. We bereiden een goede maaltijd en maken een kampvuur. Na een film te bekijken op de laptop gaan we slapen. Rond 1u ’s nachts wordt ik gewekt door een run, het is een klein exemplaar, deze komt heel makkelijk terug en geeft veel kopstoten. Wanneer de buit bijna binnen is schiet de vis los…balen! Doordat David en ik run om run vissen is het nog steeds aan mijn beurt. De rest van de nacht blijft het ijzig stil. Met een heel goede nachtrust tot gevolg.
foto-1

De volgende ochtend staan we op, kijken we elkaar aan en beseffen we dat het niet zo makkelijk zal zijn als de vorige keren. Bij een stevig ontbijt bespreken we onze tactiek voor de rest van de dag. Ik ga het water op en ga de plekken gaan bekijken waar de rigs liggen. Mijn verbijstering is dan ook groot dat bij alle rigs het aas bijna tot helemaal op is en mijn boillie met haak en al daar mooi ligt te pronken in het heldere water. Om de rust op het water niet te veel te verbreken voer ik er zo nog enkele handjes voer bij (gezien we slechts nog een paar uur tot onze beschikking hebben). Toch beslissen we één hengel op te halen en deze te gaan plaatsen waar de karpers sprongen op het eind van het water, dit op ongeveer 250m afstand. Daar heb ik een plateau ontdekt tegen de steile wand die 5m diep ligt en perfect plat is, een zeldzaamheid op dit water! Ik beslis van vooral veel grondvoer te gebruiken en slechts weinig boillies. Na enkele uren vissen wordt onze tactiek bevestigd! Het is heerlijk de karper te drillen en zien wat er allemaal gebeurt in het heldere water. Het is een vis van ongeveer een 8kg maar in deze omstandigheden zijn we super tevreden. Het terugzetten van de karper is ook een prachtig moment, met statige staartslagen zwemt hij resoluut de diepte in, daar waar hij het kent. We plaatsen de rig snel terug, maar we kunnen geen aanbeet meer forceren. Voor David jammer genoeg geen vis. Toch hebben we ons niets te verwijten. We hebben gezocht naar een oplossing en het is ons gelukt een vis te vangen. Het heeft geen nut om star door te vissen en je vast te pinnen op vroegere gewoontes op een bepaald water. Het is niet altijd een succesverhaal en maar best ook, zo komen we met onze beide voeten op de grond en doet ons dit nadenken. Wat komt er de volgende keer? Iets wat we niet weten, een mysterie, even mysterieus als de bewoners van het diepe, donkere water.
DSC_0004

Voor een indruk van hoe ik het water bevis en hoe de te bevissen stekken er uit zien kan je volgende link ingeven http://www.youtube.com/watch?v=ndhcVj02CO4 of in het zoekveld in Youtube “What hides in the deep, By Arnaud Castel” ingeven.

Arnaud Castel.

Facebook Comments

Share this article

Comments are closed.