Vandaag een prachtig artikel voor de  Carpcrossing hoodie van Guido van den Berkmortel. Ik heb je stukje met plezier gelezen Guido. Bedankt voor je artikel en veel succes met je Carpcrossing hoodie.”

Ik zal vast niet de enige zijn……tijdens werktijd af en toe de gedachte niet bij je werkgever hebben, maar weleens  afdwalend naar het viswater. Niets aan te doen, het gebeurd, karperkoorts wordt het ook wel genoemd.

Deze week was ook weer zo’n week. In de pauze  even inloggen op de bekende sites, buienradar.nl, jullie kennen het wel.

Alle vrijdagen heb ik dit voorjaar sowieso vrijgenomen, teveel dagen staan welke in deze mooie maanden goed van pas komen. Op het werk is het wat rustiger, en zo snijd het mes dan aan meerdere kanten. Thuis nog een behoorlijk aantal klussen liggen, mijn zoontje lekker ’s morgens naar school brengen, en last but not least….vistijd!!!

Na een aantal weken enkele dagen per week gevoerd en een avondje en/of vrijdagochtend per week erop  gevist te hebben zonder al te veel actie, bleef ik toch honkvast aan een bepaalde stek. Ze zeggen weleens: “Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst”, maar mijn gedachten waren toch dat dit dé stek was en nog stééds moest zijn.

Dus keerde ik begin deze week terug met een emmertje voer, welke weer mooi verspreid te water ging over “mijn hoekie”…..een dag later herhaalde ik hetzelfde ritueel, een behoorlijke portie ging erin, kon lekker zijn werk doen en vertrouwen opdoen bij de onderwatervarkens.

Donderdagavond was de eerste mogelijkheid deze week om een avond te gaan vissen….ondanks de met grote regelmaat overdrijvende regenbuien deden mijn gedachten niet wijzigen om toch thuis te blijven….de drive, het vertrouwen, de koorts was optimaal.

’s Middags spraak ik toevallig een vismaat :”Zal ik meegaan?” vraagt ie…tuurlijk, gezellie, maar van “mijn hoekie” blijf je af!!! J

Na het gezamenlijk avondeten met gezinnetje, laat ik het toetje staan, geen zin in, ben weg, het water roept….vroeg in de avond pik ik maatje op, een tuffen door naar het water. Ik zeg nog: hier voel ik me thuis, hier heb ik heel wat uurtjes doorgebracht. Vrij direct springt er een vis vol op de stek….hoppa…..”dít is zó’n avond” zeg ik, hoewel dat meestal tegen me gebruikt wordt.

Snel tuig ik mijn hengels op, en met grote secuurheid vaar ik ze uit naar mijn beoogde plekjes, vlak achter de wierbedden. Het vertrouwen is skyhigh, vrij arrogant zeg ik lachend: “die geef ik geen  kwartier”…..hoezo bluf?

Maar het kwartier wordt een half uur, een uur, maar het is en blijft nog vroeg….

Langzaam verschijnen een kleine kringetjes aan het oppervlakte, overal te zien….nee, geen sporen van vis, nee, hemelwater zoals wij dat noemen, regen dus. De kringetjes worden kringen, de kringen worden bellen….het plenst er ineens vol uit. Als ik nu onder de plu uit moest, was ik in nog geen minuut door en door doordrenkt. Je zal nu maar een aanbeet krijgen zeggen we nog….piep, piep, PIEEEPPPPP…..de top trekt krom, spoel begint te draaien….BEEEEEEETTTTTTTT!!!!!!!! Onder die plu uit dus…..vissen zijn ook nat, waarom vissers dan niet he.

Binnen no time voel ik me absorberen….maar dat is bijzaak….ik heb een vis aan de lijn!! De vis vecht langzaam, waardoor het direct tot me doordringt dat dit “een goeie” is. Hoe verder de dril vordert, hoe meer herinneringen erin me opkomen van een vergelijkbare aanbeet en dril, vorig jaar, identieke stek, identiek aas….toen één van de zeldzaam gevangen toppers….een krachtige metervis, met wit/geel getinte vinnen, van een respectabel gewicht. Hoewel ik de vis nog niet gezien heb, spreek ik het zelfs uit tegen vismaat. Langzaam maar beetje geeft de vis toe, en breng ik hem boven het net…HOPSAKEE, hebbes!!! Terwijl ik in het net kijk, zie ik het direct…inderdaad de ouwe bekende!!!

Net afgepaaid, iets minder vol dan vorig jaar, maar een absolute brute beauty van een schubkarper, zo vang ik ze graag!!! Gauw zet ik de vis een 30 tal meter terug om de stek niet direct de verstoren met een wegspurtende vis. De hengel laat ik nog effe op de kant, effe bijkomen, ben zeiknat… Mijn doordrenkte T-shirt gaat uit, samen met mijn sokken, en trek mijn droge regenjack aan onder de plu….langzaam wordt alles zeiknat. Ik droog mijn kop af, en samen trekken we een biertje open…PROOST, op wat nog komen gaat, want het is nog vroeg…..

Bijkomen? Wat is dat, zal de vis onder water gedacht hebben, want PIEEEPPP, mij linker hengel krijst het uit…..nog steeds komt de regen er met bakken uit, maar ach, natter dan nat kan niet, en grijp de hengel…..dit lijkt wel wéér “een goeie”?…..vrij snel onder de top, maar blijft daar lekker rondjes  draaien.

Maar ook deze moet toegeven en ligt snel erna op de mat…..wéér een gave schub, wéér boven de 90 cm, what a evening!!!! Na wat plaatjes geschoten te hebben gaat ook deze retour een stukje verderop.

Allebei  de hengels worden nu gauw ingeworpen en wat aas bij geschoten, ga in deze zeikregen toch niet mijn voerbootje laten doordrenken, als het droog is, ga ik wel weer “voor precies”

Langzaam maar zeker vermindert de heftigheid van de buien, en zien we weer licht aan de horizon. De linkerhengel geeft toch weer een paar signalen, en ik draai een luie brasem binnen. Nu deze toch weer op de kant ligt, ga ik nu het droog is toch “voor precies”, met het bootje dus.

Dezelfde nootjes als die ik aan het begin van de avond op de hair geregen heb, voldoen mijns inziens nog steeds, en gaat tezamen met twee handen smikkelmix in het bootje. Langzaam varen, slidertje effe laten zakken, nog twee meter verder varen, top omhoog, lossen, en beheerst de montage naar de bodem laten zakken….I love it, lekker precies en scherp vissen!! Hengel in de steun, bootje terugvaren, lijn aflaten zakken, en licht hangertje eraan…ready for more action!!!

Het is nu droog, maar langzaam begint het te schemeren…..PIEEPPPP hoor ik op links, en ik hoor de hanger tegen de blank slaan!!! Een aanbeet!! Ik spurt naar mijn hengel, er gebeurd niets, maar de lijn blijft snaarstrak staan!!! Ik pak toch de hengel, en sla aan…VIS!!! Deze vis vecht opnieuw krachtig en pakt keer op keer lijn van mijn Daiwaatje af….maar langzaam maar zeker trekt ook deze vis aan het kortste eind, en zie snel dat het een mooie spiegel betreft…COOL…die zitten er hier niet veel….ook dat nog!!!

Ook deze vis wordt vereeuwigd, en gaat snel terug….en opnieuw moet ik effe bijkomen….hoezo hard werken, hoezo bikkelen….

Ondanks dat het nu echt donker wordt, vaar ik de hengel toch nog een keer uit. Nachtvissen is hier verboden, maar een uurtje doortrekken moet toch kunnen? Hierna pak ik alvast het bootje in, en breng hem naar de 50 meter verderop staande auto. Dit was zijn laatste overtocht deze avond! Na een minuut ben ik terug en kruip nog effe onder plu…..lang kan ik niet blijven zitten, want hoor opnieuw de zojuist uitvaren linker hengel schreeuwen om hulp……..HELP, HELP…euuhhh….bedoel PIEP, PIEEEEEPpppppppppp……..een volle fluiter zoals ook wel genoemd!!! BAM!!! HANGEN!!! Niet te geloven, nr. 4 van de avond, op dit door velen genoemd “moeilijke water”…….de vis vecht opnieuw langzaam en vol overgave….doordat het nu echt donker is, en we geen licht voorhanden hebben, duurt het vrij lang voordat ie “schepklaar” is…..totdat ie ineens zo het net inzwemt!! HOPPA!!! GOT YA!!!

Ik til het net eruit, en effe denk ik dat dit dezelfde vis is als de eerste van de avond….maar dat kan natuurlijk niet….gauw blijkt dit ook een andere te zijn, maar dat wil dus wel zeggen dat het wéér een echte goeie betreft…..Na meten en wegen blijkt dit ook…..met 95 cm en exact 15 kg!!!!

I love it when a plan comes together, maar tevens besef ik me dat dit een unieke avond was…..4 vissen, alle vier 12 kg plus, waarvan drie tegen de meter lang waren……Snel ruimen we op, alle natte zooi wordt in de station geduwd waarna het thuis aangekomen in de tuin opgehangen wordt. Na een snelle douche ga ik te bed….nog een heel weekend voor de boeg….heerlijk!!!

Strakke lijnen!!

Guido van den Berkmortel