Het moest er maar weer eens van komen om een sessie te maken met een maatje. De laatste jaren  vis ik zelden met een vismaat maar deze keer had ik een maatje geïntroduceerd om samen met mij op een voorgevoerde stek een nachtje door te halen. Een gespreid bedje zoals we dat noemen. In dit geval was het Patrick die ik toch zeker al een jaar of 20 ken. Pat was vroeger een pionier in hart en nieren, maar is nu een pionier in het vinden van excuses om niet te gaan vissen. Toch is hij af en toe nog aan de waterkant te vinden maar dan meer om de eendjes te voeren. Pat was degene die als eerste in mijn karperkennissenkring de eerste twintigponders op de kant kreeg en met zijn toenmalige vismaat aan elke oever te vinden die onze omgeving rijk was. Series vissen werden op de kant getrokken en op de oldskool manier a`la  Jack Hilton style gefotografeerd.

Een sessie vissen met Patrick staat garant voor huilbuien en kramp in de kaken van het lachen.( lees het artikel van Janine er maar nog eens op na)  Er gebeurd elke keer wel wat. Een nat pak, gebroken hengels, gebroken schepnetten, gebroken stretchers,  egels die zijn bivy hebben ingenomen, de tent uitstormen voor een aanbeet en tot de conclusie komen dat de opening aan de andere kant zit. Ga maar zo door, lekkende tenten, kapotte voerboten etc etc.  Patrick is ook degene die het mikado’en met hengels en de rugdril  heeft uitgevonden.

Zo ook deze keer. Al om 7 uur was ik aan het water waar ik met de persoon in kwestie had afgesproken. Tot zover alles goed, hengeltje uitvaren tweede hengeltje in orde maken voerbootje het ruime sop op en een….. run!  Zo !  `Dat is lekker snel, nog voordat Pat er was had ik de eerste vis al op de mat. De bollen doen hun werk goed mag ik wel zeggen. Een volschub die ik een maandje eerder op deze precies dezelfde stek had vond de bollen wel heel erg aantrekkelijk, de eerste keer dat ik hem ving was namelijk ook al na tien minuten en op dezelfde bol.

Opnieuw wilde ik mijn lijn uitvaren maar de voerboot weigerde dienst. Niet getreurd Pat zal er zo wel aankomen en die heeft ook een voerbootje mee. `Telefoon, Pat, `hee Goose! met Pat, ik was al onderweg maar ik moet weer terug, ik heb namelijk een vreemde kat in de auto en dat beest is helemaal gek geworden, heeft mijn hele achterbank onder gezeken en ik moet dus terug. `Meen je niet!, `Zei ik, al half gierend van het lachen, `Ja echt waar, ` sprak hij vol ongeloof. Dus Pat weer terug naar de plek waar hij het laatste gestopt was, het parkeer terrein van het winkelcentrum. Gelukkig werd de eigenaar van deze illegale lifter snel terug gevonden, driemaal raden wie het was ??? …..Ed ! , ja onze Ed van carpcrossing. Dit verzin je toch niet. Ed stuurt zelfs spionnen mee om de Goose zijn geheimen te ontfrutselen, hahahahaha.

Uiteindelijk was hij een uurtje later dan gepland op de stek, gelukkig had hij de voerboot mee zodat ik toch nog kon uitvaren. Het juweeltje was nog geen 20 meter uit de kant of hield het al voor gezien, niets nada noppes, geen pukkel gaf ie meer. Een kapot kabeltje werd weer aan elkaar ge mcyverd en de reis kon weer worden hervat. Een akelig gepiep uit de zender gaf aan (Bleek later) dat de batterijen van de zender leeg waren. Nieuwe erin en gaan, met veel pijn en moeite konden we nog drie lijntjes droppen en toen blies ook dit bootje de aftocht.

Tijd voor bootje nr drie ( die mijn vrouwtje ondertussen had gebracht) deze moest wel worden opgepompt. Hoezo vissen is ontspanning.  Al dit harde werken moet toch worden beloond? Moet toch? Eindelijk om 11;30 uur lag alles na enige aanpassingen aan de rigs van Pat, op scherp (met de nadruk op scherp) en konden we eindelijk van onze welverdiende rust gaan genieten, zover dat kon met windkracht 7/8.

`Pat! Jij, `sprak ik, de gele led begeleid door een monotoon geluid onderbrak onze conversatie. Ook na een week Frankrijk was dit zijn eerste aanbeet van dit jaar. Het kwam als donderslag bij heldere hemel binnen bij hem. Een beetje ongelovig trok hij zijn hengel in de oh zo bekende verticale positie. Meteen al  zag ik aan de beuken op de top dat dit wel eens een beste vis kon zijn. Ik had gelijk en na een harde dril kon ik een mooie dikke schub voor hem scheppen. De aanpassing aan de rig was de juiste geweest. Perfect in de onderlip en al had hij nog een jaar gedrild deze was never nooit niet losgeschoten. Schouderkloppend highfivend werd de vangst gevierd. Die akelige nul werd met deze vis maar even mooi van zijn troon gestoten. Geen slecht begin lijkt mij, helemaal niet nadat de vis 34 ponden op de weger liet staan.

Dit alles werd de pionier toch even teveel en door emoties overmand kon hij even niet meer helder denken, man moest even zitten. Zijn eerste dertiger ooit!

Tijd om de lijnen weer nat te maken en met een hoop gepiel in een rubberbootje, windkracht7/8 weet je nog,  kreeg ik de rig van Pat spot on. De tweede rig ( die tijdens de dril verplaatst was) plaatste ik op een stek die ik op mijn duimpje ken. Een metertje ernaast en je vangt niets. Dus ik moest het wel doen voor hem.

Een uurtje later was het wederom bingo. De stek die ik op mijn duimpje ken produceerde een fluiter van het eerste uur. In een rap tempo kwam Pat uit zijn stoeltje en zijn gehaakte vis naar de kant, al waar het zeker nog een kwartier duurde voor ik de vis voor hem kon scheppen. Maar niet voordat ik de tweede hengel die spot on lag uit de steunen moest halen, een dubbelrun was een feit. Met een hengel en schepnet in mijn handen,  landde ik de vis voor Patrick terwijl hij snel zijn schepnet uit/bij elkaar moest zoeken/halen. `Geen nood, `rustig aan Pat,  Met de eerste vis nog in het net lande ik de andere vis er gewoon bij. Na deze dubbelvangst was hij helemaal in de wolken, en kon het allemaal niet bevatten. `Niet normaal meer Goose, wat gebeurd hier allemaal, `zei hij,  lichtelijk opgewonden. Een 18 en 28 pond schub tegelijkertijd dat had hij nog nooit meegemaakt. Inmiddels was het al een uur of twee in de ochtend. Die wind was niet normaal meer. Tijd om de stretchers op te zoeken en even de slaapzak over de oren om maar even het geluid van die akelige wind niet te horen. Onrustig en kriebelig word ik er van. Uiteindelijk vingen we er nog een 26 pond schub bij en verspeelde we er nog een. Mede dankzij die kl…..te wind besloten we om een uur 5,  een punt achter de sessie te zetten. Zo konden we nog even bijslapen om goed voor de vaderdag te komen.

Nog een paar feitje op een rij, alle vissen werden gevangen, na een driedaagse voercampagne met  de 24 mm Tutti Crab van Loirbaits. Gehaakt aan een  combirig (waarvan er nu èèn in de wall off fame van Patrick hangt) van Rigmarole met een Owner c7 mt 8 Een leadcore van ca een meter, run rig rubbers van Korda en Fox grippa 4 ½ ounce inline, waarvan het inline rubber is verwijderd.

De rig was een snowman presentatie die ingepakt werd in een rapid load pva zakje, die op geheel eigenwijze gevuld werd met de door de Goose Chrusher gecrushte tc 1 bollen.

The Goose Crusher.

The Goose.