“De jonge visser Reno Vos stuurde begin Mei een  Artikel in voor de Carpcrossing hoodie. Hij vertelde ons hoe hij stalkend langs de waterkant geniet van zijn visserij.
Dit keer moest Reno nog een keer zijn verhaal kwijt, want hij had wat mee gemaakt, lees hieronder zijn bliksemverhaal! Bedankt Reno,en proficiat met je nieuwe PB!”

Ik moet echt nog weer even een verhaaltje kwijt. Dit weekend is het eindelijk eens prima weer. De regen en de lage temperaturen maken er een lastig voorjaar van. Ik doe nou eenmaal graag aan stalkend vissen, en dat is op mijn water het effectiefst als het water wat wordt opgewarmd door het zonnetje. Donderdag werd er veel regen voorspeld en dat hebben we ook echt gehad. Ik kwam vrijdag bij de plas en overal lagen nog plassen op het grasveld eromheen. Wat een baggerpoel, zo erg dat er eenden in zwommen. Na donderdag bleef het droog en dat zou het weekend ook zo zijn en met de zon erbij zelfs aangenaam. Ik zat dus al te popelen op school vrijdag. Ik moet trouwens nog een paar weken goed mijn best doen op school, want als mijn rapport goed is krijg ik van mijn ouders nieuwe hengels. Ik kan soms even aan niks anders denken, moet ik daarvoor naar een dokter of klinkt dat jullie bekend in de oren? Ohw, wat mooi die nieuwe glimmende stokken langs het water, daar droomde ik alweer even weg.

M’n ouders waren vrijdag gelukkig vroeg klaar met werken, dus vervoer was alweer geregeld. Spullen in de auto en snel naar de waterkant. Mijn vader kwam thuis met een flinke emmer boilies die hij van een collega had gekregen, collega Marco is gaan wedstrijd karpervissen en heeft een boilie sponsor. Hij had zelf nog 15 mm boilies vers staan en die kreeg ik nu van hem. Daar wil ik hem nog voor bedanken. Super tof. Aangekomen bij de plas moet ik natuurlijk eerst even kijken of er al vissers zijn. Er staan 2 tenten en na een praatje met die vissers begrijp ik dat het erg taai is de laatste dagen. Hun tenten staan er mooi bij, met de rug in de wind. Aan de overkant van het water klotst het water op de kant en door de kleine korte golven ritselt het riet een rustig liedje. Terwijl ik daar nog sta komt daar een mooie vis voor 3/4de uit het water. Ik weet waar ik zo ga vissen. Aan de overkant van die vissers natuurlijk, daar weet ik nog een mooie doorgang door de bomen en kom daar snel aan.

Op de weg daar naartoe zie ik nog een nest met 4 eieren van een koeten familie, als ik het later nog eens aan mijn hart krijg tijdens het karperen, zou dat best eens van een koet kunnen zijn die je aas oppakt. Maar een koet is ook een beest en beesten zijn allemaal leuk, toch? Ik loop door naar de plek vanwaar ik het best naar de stek kan gooien waar ik die vis zag springen. Er staan wat bomen die over het water hangen. Ik zet de steunen zo dicht mogelijk bij de bomen en maak een onderlijn in orde voor 2 van die nieuwe 15 mm boilies. Ik haal een klein stukje van elke boilie en doe de platte kanten tegen elkaar zodat het net een dumbel is, het ziet er misschien niet uit maar zeg eens dat het niet werkt.

De eerste hengel gooi ik langs de bomen een 40 meter uit de kant, de 2de hengel met mijn favoriet mainline tutti boilie gaat richting een rietkraag. De piepers staan aan en de wakers hangen wat te slingeren door de wind. Ik vis zelf nog steeds met licht strak gedraaide lijnen, dus niet slappe lijnen. Bij elk contact met het aas gaat de muziekdoos af.

Voor mijn voeten in de kant ligt nog een snoek van ongeveer 50 cm te zonnen. Ik doe zo rustig mogelijk zodat hij mij niet opmerkt.

Het vissen is dus begonnen en ik zet het kleine stoeltje met de rug tegen het hoge onkruid. Even kijken op m’n telefoon hoe laat het is. Kwart over 6. Ik mag tot 2 uur na zonsondergang vissen, maar dan vind ik het al te laat hoor. Ik blijf tot de schemer.

Terwijl ik ben verzonken in mijn gedachten gaat de linker waker toch dansen zonder dat er lijn wordt genomen, prachtig om te zien. Voor dat ik die hengel oppak, staat hij licht gebogen maar nog steeds geen run. Ik pak de hengel op en zet de haak, contact met de vis. De vis laat mij heel duidelijk merken dat hij daar al een paar jaar woont en wel van touwtrekken houdt, mega spectaculaire dril en toen de vis eindelijk onder de top zat wist hij nog wel een paar kunstjes. Dat partijtje touwtrekken heb ik gewonnen en de vis glijd in het net. Allemachtig wat een vis dit is een record. Wat een spiegel. Waar heb ik die vis nou aan gevangen vraag ik me even af. Het is toch niet waar……Ja hoor. Aan die bolletjes van 15 mm van die collega van m’n vader. Grote vis op klein aas dacht ik gelijk, dus toch. Ik had het ook wel eens gelezen maar toch. De vis in het net en de telefoon gepakt om een fotograaf te bellen. Dat duurde niet zo lang en de vis ging op de foto om hem daarna weer vrij te laten. Oh ja, de vis moest nog gewogen worden. De weegzak aan de schaal en de klok op 0. De vis erin en ik kijk naar die schaal 27,5 pond spiegel. Ja hoor mijn pr. Ik wordt niet goed van blijdschap natuurlijk.

En dat nadat ik echt net 5 minuten op die stoel zat. Wat een begin van de avond. De vis is weer terug gezet en ik controleer de onderlijn. Niks aan doen. Het aas zit er nog prima op en de haak is nog scherper dan sambal. Hengel gaat de zelfde kant weer op, en vissen maar. Wat een ‘bliksemactie’. Ik zit nog na te genieten van de vangst. Als ik 30 minuten na de spiegel weer een fluiter krijg op dezelfde hengel, die Berdien Stenberg niet na zal kunnen doen. Ik Pak de hengel op en sta gewoon weer te drillen. Weer een erg sterke vis die niet van ophouden weet. Gelukkig beslis ik de strijd in mijn voordeel. Vis glijd weer in het net en de fotograaf wordt weer gebeld.

Ik merk dat deze vis minder weegt dan de spiegel maar de weger zegt toch nog precies 20 pond. Niet slecht in ander half uur vissen. De wind gaat weer liggen en de vis doet niks meer. Ik vindt het genoeg voor de avond en ruim m’n spullen lekker op. Zondag ga ik weer verder met vissen. Stalken hoeft dus niet te lang te duren. Het kan een bliksemactie zijn.

Reno Vos